Justintime




Deze fic is gebaseerd op Shawn en Kim van Beauxbatons, het speelt zich af wanneer ze van Hogwarts af zijn en samenwonen. 
Hij werd geschreven door mij en Skywalker, het eerste deel wisselden we het schrijven af, het tweede deel (blauw) is geschreven door Skywalker en heeft een ander scenario dan het derde deel (roze) geschreven door mij.
Het liedje dat wordt gebruikt in de fanfic is van Ne-yo en heet do you, vandaar dat de fic zelf ook zo heet (: Die kun je “JIJ zit de hele dag maar te feesten en dronken te zijn, okáy?! En als JIJ dus ineens besprongen wordt door één van je ‘fans’, dan hoef IK daar totáál geen medeleven voor te hebben!” schreeuwde ze naar hem.
Hij opende zijn mond ook, natuurlijk. “Ik was stomdronken! Denk je dat ik zo graag  wou kussen met zo’n gestoorde hooligan, als ik jou heb?” 
“Aha.” Ze draaide zich gekwetst om. “Dus daar gaat het je allemaal om?”
“Euh?” Hij krabde in zijn haren. Was dit nu wat ze noemen een verkeerde opmerking? “Nee, ik,- Ik bedoelde niet,- Kim alsjeblieft!” 

“Laat het maar Shawn! Ik hoef je excuses écht niet meer.” Riep ze naar hem. “Ik ben je leugens méér dan beu, Bradés! Het is misschien beter als we uit elkaar gaan!”
Bij deze woorden trok ze haar jas van de kapstok en verliet het huis met een knallende deur, eens buiten begonnen tranen over haar wangen te stromen. Wéér ruzie, waarom kon daar niet eens een einde aan komen? Ze nam haar gsm uit haar zak en toetste een nummer in, toen Kim een warme stem hoorde glimlachte ze.
“Sorry dat ik zo laat nog bel, maar…” Ze vervolgde haar zin niet maar begon te snikken.
“Hey, het is niet erg hoor. Kom anders naar hier, dan kan je het uitleggen. Ik heb net wat eten gemaakt.” Zei de persoon aan de andere kant van de lijn.
“Dat lijkt me fijn.” Nadat ze dit heeft gezegd verbrak ze de verbinding en zette pas naar het huis van Liam.

“Maybe this decision was a mistake.
You probably don't care what I have to say.
But it's been heavy on my mind for months now.
Guess I'm trying to clear some mental space.
I would love to talk to you in person.
But I understand why that can't be.
I'll leave you alone for good I promise.
If you answer this one question for me.

I just wonder,
Do you ever,
Think of me,
Anymore, do you?”

Liam’s hart ging voelbaar sneller kloppen. Hij keek weifelend naar Kim. Zij keek naar hem. Haar hele leven stortte in door een liedje.
“Je- Euh… Je hebt toch niet… Iéts met hem? Ofzoiets?” stamelde Liam. “Want-”
Kim onderbrak hem. “Nee. Ik weet niet waarom hij dit doet.”

“First off let me say congratulations.
Heard that you just had a baby girl.
If she looks anything like her mother,
She's the prettiest thing in the world.
Swear that I'm not tryin' to start no trouble.
Tell your fiance he can relax.
I'll leave you alone for good I promise,
There's a question I just gotta ask.

I just wonder,
Do you ever,
Think of me,
Anymore, do you?”
“Wees maar niet bang Bradés, relaxen zal ik zeker,” mompelde Liam. Het verbaasde hem een beetje dat Kim de CD-speler niet door de kamer had gesmeten omdat ‘die verraderlijke Shawn’ weer eens iets had uitgehaald. Het begon aan hem te knagen.

“I know what we have is dead and gone.
Too many times I made you cry.
And I don't mean to interrupt your life.
I just wonder do I ever cross your mind?

I just wonder,
Do you ever,
Think of me,
Anymore, do you?

I just wonder
Do you ever
Think of me
Anymore
Do you?”


-----------------------------------


Justintime




Het verdriet droop van zijn stem af. De hopeloosheid. Wanhopigheid. Het drong haar oren binnen, en baande zich een weg naar haar hart. Dit liedje sloeg barsten in haar ijzersterke verdediging. Het deed pijn. Het voelde als de waarheid verwikkeld in een leugen: eerst zou ze het ontkennen, maar het zou waar blijken te zijn. Haar hersenen deden pijn. Haar hoofd voelde zweverig aan. Een doodse stilte heerste. Kim stond op. Ze keek Liam verward aan, niet doorhebbend dat haar ogen gevuld waren met een paar kleine traantjes.
“Kim? Schatje? Het is toch niet eh… Wáár wat hij zegt? Ik bedoel, je dénkt toch niet de hele tijd aan hem? Kim?” Liam’s stem klonk bezorgd. “Lieverd alsjeblieft. Zeg iets…”
“Ik heb tijd voor mezelf nodig,” zei ze hard genoeg. Liam knikte. Hij stond ook op, en liep richting de babykamer. “Honey huilt, geloof ik…” mompelde hij daarbij.

Kim balde haar vuisten. “Verdomme Shawn,” fluisterde ze zachtjes en in zichzelf. “Waarom moet je het me altijd zo moeilijk maken?”

God, laat haar alsjeblieft voor mij kiezen. Ik beloof dat ik dan elke dag ga bidden en nooit meer naar bed zal gaan met één of andere vrouw die ik uit de kroeg haal. Ik beloof dan ook dat ik nooit meer afval naar mijn buren zal gooien of mensen bellen en zeggen dat ik ze ga vermoorden. Ook zal ik mijn baas nooit meer lastigvallen met te-laat-komen en ik zweer plechtig dat ik mijn leven zal beteren. Besta je wel, of praat ik nu tegen Jan Piet?
Helaas hoorde Shawn niets terug. Zijn benen gingen nog erger trillen en hij had zin om op te staan en om Kim weg te sleuren van die stomme Liam.
“Ja,” kwam het plotseling uit Kim’s mond. “Mijn antwoord daarop is ‘ja’”

Schok. Shawn sperde zijn ogen open, zodat het voelde alsof zijn oogballen uit zijn kassen zouden rollen. Hij hoorde niet meer wat de priester/pastoor zei. In een waas stond hij op, negeerde alle starende blikken en liep weg. Verdomme. Zijn ogen waren nat. Hij knipperde de tranen woest weg. En dit keer voelde hij de kou wel. Dit keer, toen hij buiten stond, voelde hij alle kou van de wereld op hem afkomen. Shawn sloeg zijn handen voor zijn gezicht. Zijn hoofd voelde licht aan. Hij ging in zijn auto zitten, maar reed niet. Kon niet rijden. Het voelde alsof hij hasj had genomen of zo.
Even later tikte iemand op zijn raam. Matt. Shawn maakte het raampje open en keek zijn vriend met betraande ogen aan.
“Mate, je vriest hier nog dood man! Je zit hier al vier uur of zo!” zei Matt met een frons.
“Vier- vier uur?” stamelde Shawn. “Dat kan niet… Net tien minuten…”
Matt zuchtte, maakte de deur open, en loodste Shawn uit de auto. “Meekomen. Ik rijd je wel naar huis.”
“Nee!” Shawn stribbelde tegen. “Kim! Ik kan haar niet zomaar achterlaten! Ik moet haar overhalen! Ze moet met me mee!”
“Hou hiermee op!” Matt duwde hem tegen de auto aan en keek hem doordringend aan. “Kim is getrouwd! Het spijt me echt, maar ze heeft een leven. Zonder jou. Je zou ook verder moeten gaan, hoe moeilijk het klinkt. Ik wilde ook dat het anders was, maar dit is eenmaal zo. Ik wil je hier niet aan ten onder zien gaan. Je verdient beter.”
Shawn schudde langzaam en zijn hoofd. “Je begrijpt me niet! Kim en ik hóren samen… Matt alsjeblieft, laat me haar halen. We moeten samen naar huis…” 
“De komende tijd gaan jullie samen niets doen, bro. Het is zo. Sorry.”
Shawn kwam los van de auto, en omarmde Matt. 

“Euh, okay,” mompelde Matt. “Okay Shawn, we weten het. Ik weet dat ik de beste vriend op aarde ben, en dat je zonder me zou doodgaan enzo. Kunnen we nu stoppen met dit… Sentimenteel gedoe?”




-----------------------------------


Justintime




Deze is wat korter xD Maar ik vind hem ondanks dat wel goed gelukt B)

Ze hoorde het liedje aan met een neutraal gezicht, in haar gedachten spoken wel duizend gedachten. Hij was nog niet over haar, hij hield nog van haar, hij dacht nog aan haar, elke dag. Als het liedje afgelopen was bleef ze even zwijgend voor haar uit staren, Liam keek haar verward aan.
“Je geeft toch niets om dit? We gaan trouwen, we hebben een kind, dit deert je toch niet?”
Even bleef het stil, dan schudde ze haar hoofd. 
“Neeh, natuurlijk niet. Ik had het alleen niet verwacht…” Ze glimlachte even. “Zullen we even wat tv kijken?”

“Niets is te veel voor mijn prinsesje.” Met een glas champagne in haar hand luisterde ze het verhaal dat Liam vertelde, over hoe een idioot Shawn was, over hoe wanhopig hij was, over hoeveel beter dat hij was dan hem.
“Hij dacht toch niet dat hij mijn Kimmetje kon inpalmen? Natuurlijk was ik geen moment bang dat ze nog om hem gaf, als ze naar haar hart luisterde wist ze het antwoord wel.” 
Kim keek op bij de laatste zin, naar haar hart luisteren… 
“Juist ja, ik moet naar mijn hart luisteren.”
Met een glimlach keek Liam naar Kim en legde zijn arm om haar heup, maar ze duwde hem meteen weg. 
“Sorry Liam…” zegt ze zachtjes. “Ik moet even iets gaan doen.”
Zonder nog een blik op hem te werpen stapte ze in vlugge pas weg van hen. Wat ze nu ging doen zou haar hele leven veranderen, maar ze wou het risico nemen. Honey, die in een wieg lag in een kamer apart, nam ze mee. 

Daar was ze dan, voor de woning waar Shawn verbleef. Waar ze samen zoveel hadden gedeeld, alhoewel ze veel ruzie hadden hadden ze ook veel mooie momenten gehad. Ze stapte uit, nam Honey uit de kinderstoel en ging met Honey in haar armen naar de deur. Als ze nu op de deurbel drukte was er geen weg meer terug naar haar rustige, stabiele leven, een leven met een man die veel van haar hield, een leven met een gelukkig gezin. Even zuchtte ze, sloot ze haar ogen en drukte kort op de deurbel.
Stappen in de gang kondigden aan dat iemand kwam opendoen, wat later zwaaide de deur open en stond Shawn in boxershort en een wit hemd in het deurgat. Verbaasd keek hij haar aan, even niet in staat om iets te zeggen. Dan viel zijn blik op Honey en een flauwe glimlach speelde om zijn lippen.
“Helemaal haar mama.” 
Ook Kim glimlachte en streek even door de haartjes van haar dochter. Na weer een stilte opende ze haar mond.
“Ja.”
Fronsend keek Shawn haar aan, ja? Wat bedoelde ze? Hij had geen vraag gesteld, toch? Of, misschien wel… Als hij besefte wat ze bedoelde klaarde zijn gezicht op, het liedje! Ze had ernaar geluisterd, wie weet besefte ze nu dat ze nog van hem hield!
“Elke dag, elk uur, elke minuut, elke seconde.” 
Daarna kuste Kim hem, en het voelde alsof zij de enigen waren op de hele wereld. Hij sloeg zijn armen rond haar en kuste terug. Wanneer na een tijd hun lippen het contact verbroken, bleven ze met hun voorhoofden tegen elkaar leunen. Kim opende haar ogen en grijnsde.
“Kijk!”
Shawn deed zijn ogen ook open en zag Honey lachend in haar handen klappen, hij begon te lachen en drukte zijn lippen even op het voorhoofd van de baby. 

Shawn and Kim, forever and always. 


-----------------------------------


